. مریلا و دوناتلا خیلی نا مَردن
... درسته که تقصیر من بود ، یادم رفت
... همه ی در ها رو چک کنم که قفل باشن
. ولی باز حداقلش می تونستن که باهام بیان
کیه ؟
کسی اونجاست ؟
! خودت رو نشون بده ، دزد کثیف
یه روح ، توی آشپزخونه ؟
. چقدر مسخره
. مطمئنم که اون فقط خسته بوده و خیالاتی شده
. ولی ایزابلا میگه که اون رو دیده
. روحه موی بلندی داشته و یه لباس سفید پوشیده بوده
. اون فقط به خاطر اینکه خیلی ترسیده بوده ، فکر کرده که یه روح دیده
... تمام کاری که اون باید بکنه ، اینه که ذهنش رو تمرین بده
. تا از همچین چیز های مسخره ای نترسه
تو خودت رو نترس و شجاع نشون میدی ، ولی در حقیقت خودت هم می ترسی ، مگه نه ؟
چی گفتی ؟
بچه کوچولو
دنیای انیمه تقدیم می کند
Translated By : Ramo 7
... تکه های شکسته ی ظرف بر روی زمین پخش می شوند
... و عسل شیرین
. به سمت انگشت هایم سرازیر می شود
... نقشه ای بدون نوشته ای بر روی خود
... محو می شود و یک بار دیگر
. چیزی در درون من بیدار می شود
... آن چیزی که در اعماق قلبم است را پنهان می کنم تا دیگران آن را نبینند
. و جامه ای از غرور بر تن می کنم
. یک ستاره ، تمام آن چیزی است که بر جا می ماند
. می خواهم این چیزی که هستم را تغییر دهم
. این کسی که از گذشته تا کنون بوده ام را
. می خواهم از این دنیای آینه ای بگریزم
... مرا بالاتر ببر ، مرا به بهشت ببر
. حتی اگر نتوانم هرگز به خانه بازگردم
. می خواهم تمام قسمت های آن دنیایی را که تا بحال نمی شناختم را ببینم
... پس زنجیر های دستگیره ی این در را بشکن
. و به سوی صبحی سرخ فام بدو
. اصلا خودش رو نشون نمیده ها
. دهنت رو ببند
چی شده ؟
... اه ، خب ، هیچی نشُـ
! تصادفی بود ، بابا
... منظوری ندا
سـ ... سفید ؟
! شـ ... شـ ... شرمنده ، اصلا نمی خواستم ببینمش
!! آخ
یه ضدِ پاچه ؟
. آره ، اصلا نمی خواستم کسی رو بترسونم
. پس این ، هویت روح مرموز ماست
. چقدر مسخره
. می خواستم که واقعی به نظر برسه ، واسه همین یکمی هم از کیمیاگری استفاده کردم
. ولی اصلا انتظار نداشتم ، اینقدر شوکه بشید
خب حالا ، برای چی واسه پاچه یه دافع گذاشتی ؟
. راستش ، فکر کنم بتونم حدس بزنم
. آره
... هنوز که هنوزه ، نتونستم ترسی که اون روز احساس کردم رو فراموش بکنم
... بدشون بهم
کی اونجاست ؟
... آبنبات
پاچه ؟
... می خوام بخورمشون
... بدشون بهم
... آبنبات
پس پاچه که داشت خوابگردی می کرد ، همشون رو خورد ؟
! اصلا هم خنده دار نیست
. همون کارش ، باعث شد کل شب نتونم بخوابم
واسه همین ، تله ای که درست کرده بودم ، واسه این بودش که . اون رو از آشپزخونه دور نگه داره
. اگه اینجوره ، پس حداقلش می تونستی موضوع رو به بقیه ی ما بگی
. با این کارت باعث به وجود اومدن یه عالمه دردسر شدی
... اما ، لوکا
با این همه آبنباتی که درست کردی ، می خوای چی کار بکنی ؟
. می برمشون به پیکولینو
پیکولینو ؟
اه ، هنوز در این باره چیزی بهتون نگفتن ، مگه نه ؟
. پیکولینو یه مراسم واسه کل بچه های شهره که توسط خانواده برگذار میشه
. ما کل بچه های رگالو رو دعوت می کنیم و سرگرمشون می کنیم
. نمایش اجرا می کنیم ، فوتبال بازی می کنیم
. کلی حال میده
! راستی
! تو هم می تونی بیای
. پس فرداست
میای دیگه ، نه ؟
تو هم میری ، مگه نه ، نووا ؟
. اون هر دفعه یه جوری می پیچونه
. سرم شلوغه
... این رو میگی
ولی حقیقت اینه که ، اینقدر قدت کوتاست که نمی تونی با بچه ها کنار بیای ، مگه نه ؟
. یادت باشه ، بانو ، مراسم پس فرداست ها
. باشه
! زودباش ، الانا دیگه شروع میشه
! وایسا
! زودباش ، اگه تندتر نیای ، جات میذارم ها
. شرمنده
صدمه دیدی ؟
. تا حالا اینورا ندیدمت
اینجاها زندگی می کنی ؟
تو هم داری میری پیکولینو ؟
پیکولینو ؟
! و حالا ، بچه ها لطفا همگی به من توجه بکنید
! چیزی که الان می خوام بهتون نشون بدم ، مخفی ترینِ فن های مخفیه
. یه کبوتر ظاهر میشه
! ایولا
اه ... ها ؟
! خب دیگه ، وقت عوض کردن بازیگره
. لوکا چان ، کبوتر ها دیگه اونقدر ها هم جذاب نیستن
!چی ؟
بیاین یه چیز متفاوت رو امتحان بکنیم ، باشه ؟
. خوش گذروندن یعنی شور و هیجان داشتن
دلتون می خواد یه داستان ترسناک بشنوید ؟
! آخجون ، دبیتو بهترینه
! نه ، ترسناک دوست ندارم
... در حقیقت ، هیولای ترسناک کره ی ماه ، دیاوولو
. توی همین رگالو زندگی می کنه
. همش توی یک شب توفانی اتفاق افتاد
. یه بچه ی یتیم برای درخواست کمک به این کلیسا اومد
. همون موقع بود که اون بچه ، دیاوولو رو دیدش
. ولی اون بچه ، همون طوری که انتظار می رفت ، متوجه نشد که اون یه هیولا بودش
. چقدر بد اقبال
. هیولا روح اون بچه ی بیچاره رو به دو نیم تقسیم کرد
... یک نیمش نوکر هیولا شد ، به نام بلزِبو
. که در اعماق تاریکی زندگی می کنه و همیشه در خفاست
پس اون نیمه ی دیگش چی شد ؟
. اون نیمه ی دیگه نه می تونست بره به بهشت و نه به جهنم
... گفته شده که اون روح هنوز هم به این کلیسا رفت و آمد می کنه
. و دنبال کسی می گرده تا باهاش بازی بکنه
... ولی اصلا نمی دونید که اون الان
! درست پشت سرتونه
. هی ، هی ، دیگه اینقدر وحشت نکنید
. فوکولوتا ، زمان بندی تو هم حرف نداشت
. انگاری ، داستانم یکمی بیش از حد ترسناک بود
. ای بابا ، حالا دیگه اینقدر چهره ی غمگین به خودت نگیر
. اینجوری ، اون صورت زیبات رو خراب می کنی
. دبیتو واقعا بچه ها رو دوست داره ها
. اصلا فکرش رو هم نمی کردم
. بر خلاف اون چهره ی ترسناکش ، اون واقعا خوب از دیگران مراقبت می کنه
. واقعا
. اون همیشه نسبت به بچه های کوچیکتر ، مهربون بودش
شما دو تا مدت زیادیه که دبیتو رو میشناسید ؟
. آره ، ما سه تا با همدیگه بزرگ شدیم
. توی این کلیسا هم خیلی با همدیگه بازی می کردیم
. یادش بخیر
. تو هیچوقت نمی تونی صدای غار و غور شکمت رو مخفی کنی ، پاچه
. ای بابا
دبیتو کجاست ؟
. هنوز پیداش نکردم
. اگه یه کاری باشه که اون توش خوب باشه ، همین قایم شدنه
. پاچه
! هی ، پیدات کردیم ، دبیتو
. اون موقع چهره ی دبیتو وقتی که خوابیده بود ، درست مثل فرشته ها بود
. هنوز هم می تونی بگی که من فرشتم ، یه فرشته ی عشق
مگه نه ، بامبینو ؟
کی بود که تو از سراط مستقیم ، منحرف شدی ؟
چی ؟
میشه بهم بگی که دقیقا کجای کار من اشتباهه ؟
. خب خب ، بچه ها بسه دیگه
! لوکا چان ، خواهش می کنم
! ممنون برای غذا
. اون دو تا دقیقا با بچه ها توی یه سطح هستن
. بانوی من ، دسر امروز ، " باچی دی داما " هستش
. " معنیش هم میشه ، " بوسه ای از طرف یک بانو
! خیلی خوشمزه به نظر می رسه
بوسه ای از طرف یک بانو ، ها ؟
. من میگم که بوسه ای از طرف بامبینو خیلی شیرین تره
! دبیتو ، گمشو اونور
! و اینقدر هم تلاش نکن که بانوی من رو اغفال بکنی
. اغفال بکنم ؟ این که فقط یه احوال پرسی سادست
! این احوال پرسی های تو خیلی ناجورن
با این کارات ، اسم خودت رو هم میذاری یه مرد رگالویی ؟
! تو خیلی سختگیری ها ، اُملِ غُرغُرو
. تو که بچه نیستی ، پس اینقدر اداشون رو در نیار
... خب حالا ، چون غذا خوردنمون هم تموم شد
. پس فکر کنم دیگه وقت این باشه
! آره ، فوتبال
! از سر راهم برید کنار
واسه چی از بازی کردن جلوی بچه ها ، اینقدر جو گیر شدی ؟
! خیلی کندی
! بهتره جلوش رو بگیری ها ، لیبرته
! حتما
فکر کردی که می تونی جلوم رو بگیری ؟
! به من میگن ، پادشاه قدرت رگالو
... بانوی من
! ای وای
. زدی لوکا چان رو اُفُقیش کردی
می خوای من رو بکشی ، پاچه ؟
. شرمنده ، شرمنده
! معذرت خواهی ، به درد نمی خوره
اگه اون شوتت به بانو یا به بقیه ی بچه ها می خورد ، چی میشد ؟
! پیکولینو یه مراسم واسه بچه هاست
! تو بعدا میتونی یه جای دیگه خودت رو سرگرم بکنی
حالت خوبه ، بانو ؟
. آره
... باد
چی شده مگه ؟
. اه ، هیچی نیست
! هی
! زود باشید بیاید بازی رو تموم بکنیم
! باشه ، الان میام
. چقدر احمقانه
میشه بیام تو ؟
. ماما
. امروز اومدم اینجا تا یکمی سرزنشت بکنم
. بازم نرفتی پیکولینو
. کار داشتم
... من نمی دونم که چجوری
. باید با بچه ها رفتار بکنم و باهاشون کنار بیام
. من نمی تونم همینجوری از کارام دست بکشم و برم با اونها خوش بگذرونم
. این کار برای من گفتنش ساده تر از انجام دادنشه
. نووا
The Story of the Arcane Family
Forums.AnimWorld.Net
Translated By : Ramo 7
The Story of the Arcane Family
Forums.AnimWorld.Net
Translated By : Ramo 7
The Story of the Arcane Family
Forums.AnimWorld.Net
Translated By : Ramo 7
. اصلا خوب نیست ، داره بدتر هم میشه
. بهتره عجله بکنیم
همتون آماده اید ؟
. آره
... بچه ها رو با توجه به جایی که زندگی می کنن به چند تا گروه تقسیم می کنیم
. و به سلامت تا خونه هاشون می رسونیمشون
. لیبرته و بانو هم تا ما بریم و برگردیم ، می تونن مراقب بقیه ی بچه ها باشن
. باشه
. بسپرش به ما
... خب حالا
تا دبیتو و بقیه برگردن باید چی کار بکنیم ؟
! اینقدر نترسید
! شما بچه های جزیره ی رگالو هستید
. نذارید همچین توفان هایی بترسوننتون
! درسته
. بهتره بری پیششون
الان نگران بچه های توی کلیسا هستی ، مگه نه ؟
. از قیافت معلومه
. سه تا مافوق ارشد ، لوکا ، و اون احمق ، همشون اونجا هستن
... اصلا هم نگران نیستم
. تو خیلی مهربون هستی ها
... نووا
. مهربونی چیزی نیست که ازش شرم داشته باشی
. مهربونی ، یه نشونه از ضعفه
. این اصلا درست نیست
... مهربون بودن ، ضعیف بودن
. هر دوی اونا قدرت های زیادی رو در خودشون دارن
. ولی تو اونها رو درون حفاظی سخت محبوس کردی
. اما ، همه ی اینها تقصیر ماست
. ماما ، ترجیح میدم که دیگه دربارش حرف نزنیم
... مسئولیتی که من و موندو
. برای گرفتن دوران کودکی از تو داریم ، خیلی سنگینه
. با این حال ، بذار این رو بگم
... تا زمانی که تو اون حفاظ رو پوشیده باشی
. بیشتر از این قادر به رشد کردن ، نخواهی بود
. باید بیشتر از اینا راحت باشی ، نووا
. از اینکه به دیگران یا به خودت آسیب بزنی ، نترس
. این ممکنه سخترین کاری باشه که بخوای انجامش بدی
. ولی من می خوام که تو از زندگیت لذت ببری
... هر کاری که دوست داری انجام بده
. واقعا که ، بالاخره داره میره
. توفان ها فوق العادن ، مخصوصا توفان های بهاری
. یه حسی بهت میده که انگاری قراره یه اتفاقی بی افته
! آسمون صاف بود
... کشتی ای که داشت به همراه بار و محموله ها ، قهرمان که لیبرته باشه رو حمل می کرد
. به طرف شمال دریای اژه حرکت می کرد
... ولی ، مدت زیادی نگذشته بود که ابر های سیاه
... همه ی آسمون رو پوشوندن و خیلی سریع
! کشتی توی یه توفان گرفتار شد
! فایده نداره ، دانته
! تمام افراد برن روی عرشه ، زود باشید
! اطاعت
داری چی کار می کنی ، لیبرته ؟
! زودباش بیا پایین
... همونجا بمون ، همین الان میام
! دانته
و بعدش ؟
بعدش چی شد ؟
... اه ، خب
... چی شد
کاپیتان نجات پیدا کرد ؟
... اه ، آره ، دانته
... خب ... کاپیتان نجات پیدا کرد
. همش به خاطر قهرمانمون
کاپیتان چجوری نجات پیدا کرد ؟
قهرمان چی کار کرد ؟
... خب
لیبرته ؟
. اه ، شرمنده
. من زیاد باهوش نیستم ، واسه همین فراموش کردم
چی ؟
. شرمنده
. لعنتی ، همینجوری داره بدتر میشه
. با اینا دیگه میشه ، همه ی بچه ها
. شما دو تا هم دیگه برگردید به عمارت
. باشه
. به سلامت برگردوندن بامبینو رو به تو میسپارم
! حتما
! خب
. بررسی ها تموم شد
. بیا برگردیم خونه ، بانو
. باشه
... اما ، می دونی ، واقعا یه جوری به نظر می رسه که یه روح
! نووا
تو دیگه اینجا چی کار می کنی ؟
بچه ها کجان ؟
. اه ، دبیتو و بقیه همشون رو به سلامت رسوندن خونه هاشون
. که اینطور
. ما هم دیگه داریم برمی گردیم
... تو هم می خوای با ما
پس همه ی بچه ها رفتن خونه هاشون ؟
. ها ؟ آره
پس ، اون چیه اونجا ؟
ها ؟
اسمت چیه ؟
. اِلمو
اِلمو ، کجا زندگی می کنی ؟
. ما می بریمت خونت
... تقریبا لاغر به نظر می رسی
. و صورتت هم رنگ پریدست
. واقعا ؟ فکر کنم تو دیگه زیادی نگرانی ، نووا
... اما
. چـ ... چیزه ، من می خوام از شما یه سوالی بپرسم
از من ؟
. من یه مدته یه احساس خیلی عجیبی دارم
. قلبم یهویی شروع به شدید تپیدن کرد
تو می دونی من چم شده ؟
این احساس چیه ؟
مریض شدم ؟
. به نظر نمی رسه که تب داشته باشی
! راستش ، بدنت به سردی یخه
. اگه سرما بخوره ، خیلی بد میشه
. برو یه چیزی پیدا کن تا گرمش بکنیم
. تو زیرزمین یه پتو بودش
. میرم بیارمش
... هی ، خواهر جون
. این اولین باریه که من همچین احساسی دارم
برای چی الان دارم به اون فکر می کنم ؟
! شرمنده که دیر شد
. نزدیک خورد
ها ؟ اِلمو ؟
. من دیگه میرم خونه
منظورت چیه ؟
. یه لحظه وایسا ، ما می بریمت خونه
. من باهاش میرم
. خیلی ممنونم ، داداشی
. ولی خودم تنهایی می تونم
. احمق نباش ، بیرون توفانه
. خدافظ
! هوی
! ناپدید شد
... نکنه همینجوری الکی الکی
این همون روح کلیسا باشه که دبیتو داشت می گفت ، مگه نه ؟
. خوش اومدی
امروز بهت خوش گذشت ؟
... من تصمیم داشتم تا سایه ای سرگردان باشم
در این بادی که آن چنان می وزد که
. گویی می خواهد مرا پاره پاره کند
... اما در این حصار شفافِ اطراف من
، تمام کاری که می توانستم انجام دهم
. خیره شدن به آسمانی بی انتها بود
... عزم خود را جزم کردم تا به دوردست ها بروم
. با افسردگی ای بی نام و نشان در درون قلبم
... با رویا هایی شکسته در میان دست هایمان
. در آن مسیر شروع به دویدن کردیم
. ما دیگر تردید نخواهیم کرد
تکه های گنجینه
، آنگاه که چشمانمان را از این خیال پردازی هایمان باز کردیم
. شبی طولانی و تاریک در مقابل خود دیدیم
. و اکنون ، و اکنون این گونه تمام تکه ها ، گنجینه ای برای ما هستند
. خب ، مراسم توبه ی امروز رو شروع می کنیم
. بله
. کسی که باید مجازات بشه رو با نام بردن اسم کارتش ، انتخاب بکنید
. لا فورزا
. لرمیتا
! گناه کار امشب تو هستی ، لرمیتا
چی ؟
برای چی من ؟
... اونجوری که داشتی توی کلیسا صحبت می کردی
اون دیگه چجورش بود ؟
اگه بچه ها هم ازت تقلید می کردن ، چی ؟
. واسه همین ، می خوایم مجبورت بکنیم که این رو بخوری
. هر چیزی که هست ، بوی خیلی مزخرفی میده
... این یه چای جادویی که فقط با خوردن یه جرعه ازش
. کاری می کنه که هر لاتی درست و متین صحبت بکنه
. مقاومت کاملا کاملا بی هودست
باشه بابا ، همه ی کاری که باید بکنم اینه که این رو بخورم ، آره ؟
اه ، شما ها را چه شده است ؟
!چی ؟
. اه ، چه احساس بسیار خوبی است
... احساس می کنم که تنها با درست کلام گفتن
. تمامیه روح و بدنم ، پاک و تطهیر گشته است
. سپاس گذارم ، لوکا
. خـ ... خواهش می کنم ، قابلت رو نداشت
. اصلا خوب نیست
. خیلی نا جور شده
! هی ، این که دیگه اصلا دبیتو نیستش
. زودباش و برشگردون به حالت قبلیش
. تا اثر دارو از بین نره ، امکان نداره
چی ؟ اون وقت اثرش کی میره ؟
چه شده است ، پاچه ؟
مریض گشته ای ؟
... نه ، خب
. ولی این چنین که نمی شود
دوباره پرخوری کرده ای ؟
. بگذار تا برایت پشتت را مالش دهم
! نـ ، نه
! نزدیک تر نیا
! نه ، نیازی به این کارها نیست
! و ... وایسا ، وایسا
سلام سینوریتا ، اولین باره که به جزیره ی رگالو میاید ؟
چطوره که من این اطراف رو بهتون نشون بدم ؟
... زودباش ، بیا نزدیک تر